ONUR KONUĞU: ZÜLFÜ LIVANELI

Livaneli uzun yıllar yurtdışında yaşadıktan sonra vatanına geri dönebildi. Ülkesinden uzakta yaşamak zorunda kaldığı için yaşama küsmedi. Hatta zor yıllar onu daha da yaratıcı yaptı. Bestelediği şarkılarda Türk müziğinden uzaklaşmadan, Avrupa müzik enstrümanlarını yerel çalgılarla harmanladı ve Türkiye’yi derinden etkileyecek yeni bir ekol yarattı. Bestelediği şarkıları Yunanlı Maria Farantouri, Amerikalı Joan Baez ve şimdi Jocelyn B. Smith gibi şarkıcılar tüm dünyaya taşıdılar.

Livaneli sürgün yılları sonrası 90lı yıllarda Türkiye’de verdiği konserler ile efsaneleşti. Ankara hipodrumunda verdiği konsere yarım milyondan fazla dinleyici katıldığında kendisi artık Özgürlük şarkısı ile birlikte Türkiye’nin özgür demokratik istemlerinin sesi olmuştu.
Livaneli’yi okuru, dinleyicisi ve izleyicisi her zaman politik ve evrensel düşünen ve bunu da eserlerine ve yaşam biçimine yansıtan bir hümanist bir „aktör“ olarak tanımıştır.

Livaneli özgün ve saygın konumunu uzun yaşam maratonundaki tutarlı kişiliğine borçludur. Hiçbir zaman kendi görüşlerinin herhangi bir parti görüşleri altında ezilmesine izin vermemiştir. Almanya’da benzerine zor rastlanan, hümanizmin zarif bir temsilcisi, uluslar üstü bir aydındır.

Yunan ve Türk halkları arasında her türlü diyaloğun tabu sayıldığı bir dönemde Maria Farantouri ve Mikis Theodorakis ile 80’li yıllarda başlattığı ortak çalışmalarla, konserlerle hem Yunan halkının hem de Türkiye’lilerin gönüllerini fethetti, halkların diyaloglarına yelken açtı. 1995 yılında Livaneli’ye UNESCO’nun barış-sanat elçisi ünvanı ve görevi verilmesi ise „sadece“ uzun bir maratonun gecikmiş bir halkasıydı.