Chiko Hamburg’un banliyösünde gettoda yaşayan genç bir Türk’tür. Chiko buradan kurtulmanın tek yolunun en iyi arkadaşı Tibet’le birlikte uyuşturucu satmak olduğuna inanmaktır. Böylece çok kısa zamanda para kazanacaklar, hızlı bir yükseliş yaşayacaklar, insanlar onlara saygı gösterecek ve güç sahibi olacaklardır. Brownie (Morıtz Bleibtreu) Hamburg’daki uyuşturucu dünyasını iyi tanımaktadır ve Chico’yu bu dünyayla tanıştırır. Başlangıçta her şey çok iyi gitmektedir. Fakat Tibet düzeltilemeyecek bir hata yapar ve ikisi için de kabus gibi günler başlar. Chico karakterini çok gerçekçi bir şekilde oynayan Denis Moschito’nun kendisi de İtalyan – Türk bir göçmen ailenin oğlu. Fatih Akın’ın yapım şirketi Corazon tarafından yapılan film büyük şehirlerde gençleri suç işlemeye iten ortamları gösteriyor. Görüntülerin çok gerçekçi olduğu ve bu görüntülerin Hip Hop müziğinin temposuyla birleştiği bir film.

Ortalama Alman ailesi olarak yaşayan aileler hala var. Hamburg’un banliyösünde yaşayan Morell ve Wagner aileleri bunlardan ikisi. İki ailenin de babaları birbirleriyle arkadaşlardır ve aynı firmada çalışmaktadırlar. Sadece kendi dünyalarına konsantre olmakta, gerçekçi olmayan dünyalarının varlığına giderek daha çok inanmaktadırlar. Oysa ailelerin ergenlik çağında olan Robert ve Paul adlı iki oğlu arasında korkunç bir düşmanlık vardır. Daha zayıf olan Paul panik halinde kendini korumak için Robert’i vurur. Bu durumda aileler ne yapar? Cesedi gömerler ve bu durumu unutacaklarına inanırlar. Fakat durum unutulamaz ve bir trajedi yaşanmaya başlar. Volker Einrauch filmini düşük bütçeli bir sanat filmi olarak tanımlıyor. Filmdeki oyunculuklar çok başarılı. Filme ilk ödül Montreal Film Festivali’nden geldi. Andrea Sawatzki filmdeki rolüyle ‘En iyi Kadın’ ödülünü kazandı.

Büyük bir şairin hayatının öyküsü: 1938 yılında şair Nazım Hikmet komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle tutuklanır, Bursa Hapishanesi’ne atılır ve ifade özgürlüğü elinden alınır. Hapishanede, diğer tutuklular kendisine büyük saygı gösterirler. Hapiste bulunduğu sürede aşk şiirleri, politik şiirler ve »Memleketimden İnsan Manzaraları« gibi epik şiirler yazar; Tolstoy’un Savaş ve Barış´ını Türkçe’ye çevirir. Karısı Piraye yorulmadan Nazım Hikmet’e destek olur; fakat Nazım Hikmet tutuklu olduğu sürede onu düzenli olarak ziyaret eden başka bir kadına, Münevver Hanım’a aşık olur. Bu durumun yarattığı ruhi gerginliğe ne zaman biteceği belli olmayan tutukluluk da eklenince intiharı düşünmeye başlar. 1950 yılında ölüm orucuna başlaması ve uluslararası protestolar sonucunda serbest bırakılır fakat bir yıl sonra vatanından Moskova’ya kaçmak zorunda kalır. Film, Nazım Hikmet’in tutukluğu süresince yaşadıklarını, hissettiklerini, diğer tutuklular ve gardiyanlar üstündeki etkisini göstermeye odaklı ve sıcak kalpli, sevmeyi bilen bir insan olarak Nazım Hikmet’i anlatan bir filmdir.

Arnavut bir katil hakkında olan bu dinamik, etkileyici filmin ana temaları Dostoyevski’nin ‘Suç ve Ceza’sındaki temalar. Katilin adı Eduard’dır ve Atina’da vahşice bir cinayet işlemiştir. Arnavutluk’a kaçar fakat hiçbir yerde iç huzurunu bulamaz. Her şey ona yabancı gelmektedir. Rock şarkıcısı olma hayali sona ermiştir. Sonuçta hırsızlık yüzünden yakalanır, hapiste olaylar çıkartır, düşmanlar edinir ve sinir krizi geçirir. Onu hapisteki Alman bir doktor kurtarır. Doktor ömür boyu hapse mahkumdur. Gizlerle dolu, çok yönlü ve aynı zamanda kuvvetli karakteriyle Eduard’ın hayatındaki eksik olan baba figürünü doldurur. Bir gün ikisi de kaçabilirler. Ama özgürler midir? Eduard karakterinin duygusal gelişmelerini Arnavutluk’dan gelen Eshref Durmishi şaşırtıcı bir gerçeklik, duygusallık ve enerjiyle canlandırıyor.

Etkileyici resimlerin bulunduğu şiirsel bir film: Şair Yusuf uzun yıllardan beri gitmediği köyüne geri döner. Annesi ölmüştür. Yusuf, annesinin yıkılmış evini aramaya başlar. Orada sürpriz bir şekilde akrabası genç Ayla ile karşılaşır. Ayla, Yusuf’un annesiyle uzun yıllar beraber yaşamıştır ve bundan Yusuf’un haberi yoktur. Ayla Yusuf’dan annesinin hayattayken isteyip gerçekleştiremediği adak törenini gerçekleştirmesini ister. Suçluluk duygusu ve çok farklı bir ritimle akan köy yaşamından etkilenen Yusuf bu isteği kabul eder. Ayla ile beraber adak töreninin gerçekleşeceği türbeye giderler. Yumurta, Semih Kaplanoğlu’nun çekmeyi planladığı üçlemenin (Yumurta, Süt ve Bal) ilk filmidir. Filmin ana teması Bresson ve Tarkowski tarzında »zaman ve yer«, »algılama ve hatırlama« kavramlarının kişisel ve şiirsel tanımıdır.

Film küçük bir köyde başlıyor ve günümüz Türkiye’sinde görüntüsel anlamda nefes kesen bir yolculuğa çıkıyor. Meryem adında genç bir kız tecavüze uğrar. Aile namusunu temizleme görevi Meryem’in akrabalarından Cemal’e verilir. Cemal Meryem’le kimsenin bilmediği bir yere gitmeli ve orada Meryem’i öldürmelidir. Son anda Cemal’in vicdanı ve içinde yasadığı kuşkular ağır basar. Meryem’i öldürmez. Köye geri dönmeleri mümkün değildir. İkisi amaçsız bir şekilde dolaşmaya başlarlar. Yolculukları esnasında farklı maceralar yaşarlar; sürprizlerle karşılaşırlar ta ki İstanbul’daki hayatından ‘kaçan’ üniversite profesörüyle tanışana kadar. Üçü beraber hayatlarını tamamen değiştireceğe benzeyen bir yolculuğa başlarlar. Film, Zülfü Livaneli’nin romanından çevrilmiştir. Filmde geleneksel ve modern Türkiye arasındaki farklılıklar ve çarpışmalar çok açık şekilde gösterilmiştir. Film, izleyenleri beraberinde Türkiye’nin en doğusundan en batısına kadar götüren bir yol hikayesidir.

Anadolu’da geleneklerin hala kuvvetli bir şekilde geçerli olduğu küçük şirin bir kasaba. Güzel genç bir kız başlık parası karşılığında zengin yaşlı bir adamla evlendirilir. Adam, onu adeta altın bir kafese kapatır. Ukala, cahil ve iktidarsız kocasından bunalan kız kendini boğmakla adamı tehdit eder. Kız kaçma planları yapar, ve bilinçli olarak kasabalının kaçık olarak gördüğü, herkesin güldüğü genç adam Janjan’a aşık olur. Kız hamile kalır. Bu, uğursuzluk anlamına gelmektedir. Kocası kızı ailesine geri götürür ve başlık parasını geri ister. Bunun üzerine kızın babası ailenin namusunu temizlemek için kızı öldürmeye karar verir. Ama tam bu anda kız, Janjan ve bebeğiyle iz bırakmadan ortadan kaybolur. Film üzücü bir masalı semboller kullanarak ve yaşanan olayların anlamsız komik yanlarını göstererek anlatıyor.

Bu hayatın romantik bir yanı yok: Rıza, İstanbul-Adana arasında çalışan bir kamyon şoförüdür. Kamyonun motorundaki arıza Rıza için trajediye dönüşür. Borcu başından aşkın bir şekilde para bulmak için iş aramaya başlar. Kaldığı otelde garip insanlarla tanışır: Kürt bir seyyar satıcı, Amerika’ya gidecek gemisini bekleyen homoseksüel bir gemici, geliniyle beraber İtalya’daki oğluna kanundışı yollarla gitmeye çalışan yaşlı bir Afgan gibi. Eski kız arkadaşı Aysel Rıza’ya yardım edemez; etmek de istemez. Bu ümitsizlik içinde Rıza birisini soyar ve sonra da öldürür. Rıza, büyük şehirlerin sosyal açıdan soğuk kenarlarında yaşayan sıradan insanların yalnızlığını işleyen yoğun bir çalışma. Bu üzücü ortamdan Tayfun Pirselimoğlu karmaşık, korku ve baskılarla dolu iç dünyası olan kahramanı Rıza’yı yaratıyor.

Neredeyse gerçek hayatı olduğu gibi gösteren bir film. Bir grup genç insanın tüm hayallerini yıkan çirkin inşaatların olduğu bir ortamda yaşamaktadır. Burası insana geleceğe dair umut vermek yerine insanları üzüntüye, sıkıntıya ve şiddete itmektedir. Kızlara iyi bir erkek oldukları izlenimi vermek de ayrı bir derttir. Alkol tüm bunları unutturan tek maddedir. Kafaları hafif dumanlı iki arkadaş yabancı bir insanın hayatını kaybetmesine sebep olacak bir iddiaya girerler. Daha da çok içerler ve kurbanlarını adı sanı bilinmeyen bir metro istasyonuna götürürler. Yönetmen Lauper »Süddeutsche« gazetesinde okumuş olduğu bir haberden etkilenerek bu filmi çekmiş. İnsanı şok eden, nereden geldiği belli olmayan şiddet döngüsünü sinemanın estetik yönünü kullanmadan gösteren bir film.