Özellikle, insan varoşlarda yaşıyorsa, büyük şehir çok soğuk ve tek renkli olabilir. Küçük bir çocuk arabada babasının yanında oturmakta ve fotoğraflar çektiğini hayal etmektedir. Farın biri çalışmadığı için, polis arabayı durdurur. Yabancılar zaten pek sevilmemektedirler ve hemen ceza kesilir. İşte o zaman çocuk patlar…

Berlin Pazarı’nda, haftanın dört günü günde sekiz saat sebze ve meyve satan Türk satıcıların neler söylediklerini dinlemek ve nasıl söylediklerini izlemek adeta müzik dinlemek gibi bir şeydir. İnsan bunu kamerayla çektiğinde, görüntülere müzik eklediğinde ve film karelerini müziğin ritmiyle kestiğinde, dansçıları eksik eğlenceli bir koreografi yaratmış oluyor.

İnsan, çetin ceviz bir cengaver gibi davrandığı halde, aslında duygusalsa, ne yapar? Dalibor işte böyle birisi. Metroda uyuyan bir adamın çantasını çalmak ister. Tam çantayı çalarken adamın ölmüş olduğunu fark eder. Şimdi ne yapacaktır?

Gözleri iyi görmeyen bir postacının, gözlükleri de top oynayan çocuklar tarafından kırılırsa, hayatı tehlikelerle dolu olabilir! Özellikle tüm zorluklara rağmen mektubu yanlış posta kutusuna atarsa... Müzikli sessiz film.

Siyah - beyaz bir film. Bir arabanın içinde, Türkiye kökenli genç bir adam, daha yaşlı olan sürücüden plastik bir torba alır. Genç adam bir apartmanda ablasının evine girer. Ablası baba evini terk etmiştir ve bir çocuğu vardır. Yeğenini genç adama tanıtır. Sonra vedalaşırlar, abla kardeşini uğurlamak üzere ayağa kalkar, tam o sırada genç adam elini havaya kaldırır…

Uyuşturucu ticareti ortamına giren, o ortamın içinde ölür! Kokain satmak isteyen iki arkadaşın kısa öyküsü. Film karelerinin fotoğraf diliyle aktığı bir film.

Sanat ve yaşam: Bir kadın küvette oturmaktadır. Bir şey çizer, sonra resmi yırtar. Yeniden dener. Pencereye yürür, açar ve çocukların bağırışlarını duyar. Sonra büyük bir beyazperdenin üstüne hayatı yaşamış, çökmüş bir vücudun izlerini resmeder. Bıçakla resmi kenarlarından keser ve bir çekiç alır...

Banliyö sinemasına saygı: Bakımsız bir oyun bahçesinde çocuklar kendi aralarında tekerleme yarışması düzenlemektedirler. Kazanan, gördüklerini daha sonra diğerlerine anlatmak şartıyla sinemaya gitmeye hak kazanacaktır. Ama oyun bahçesinde şimdiye kadar hiçbirinin fark etmediği bir duvar çiçeği vardır...

Şirin, huzur dolu bir ortam, yaz aylarında ahırında tavşanlar olan bir çiftlik; Afacan oğlan çocuğu Buben Mika için kız kardeşiyle şakalaşabileceği, harika bir yer. Ama evde huzur bozucu şeyler olmaktadır. Babası, kendisini iyi hissetmemekte, annesi kaygıyla etrafa bakmaktadır. Ve sonra mutfağa ölü bir tavşan daha gelir...

New York’un duygusuzluğunu anlatan bir üçlemenin üçüncü bölümü. Bir öğrenci olan delikanlı anonim bir gökdelende bir daire aramaktadır. Orada onu yaşlı bir adam beklemektedir. O, genç adamın para karşılığında seks hizmeti verdiği müşterilerinden biridir.

Şiddet izlerinin saklandığı bir ev. Baba işe gider, hemen ardından çocuk kalkar ve annesini kaldırır. Yaşadıkları şiddetten kaçıp kurtulmak için çocuğun ısrarıyla hazırlanırlar. Kadın tereddüt içindedir. Bu sırada baba da ofisinde çalışmaya başlamıştır. İşine konsantre olamaz,. Eve geldiğinde her şey her zamanki gibidir.. Adam bir ses duyma umudunu, kadın yenilmişliğini, çocuk babadan kalma şiddeti içinde taşır. Evde derin bir sessizlik hakimdir. Sessizliği bir cam kırılması sesi yırtar.

Eğer insan bir Kürt göçmense, ne yapabilir ki? Çöpçü olur ve her türlü duygusallıktan uzak, anlayışsız iş arkadaşları olur. Bir de yaşadığı travmalar nedeniyle saz çalamıyorsa insan ve evde küçük bir kız onu bekliyorsa, durum daha da kötüdür. Kız, babasının bu çaresizliği karşısında bir gün bir şey yapar...

Küçük Türk çocuğu, onuruna bir eğlence düzenlenmiştir. Bütün akraba ve tanıdıkları şık giyimlidirler. Ama o huzurlu değildir ve verilen hediyelere sevinememektedir.
Daha sonra otobüs durağında ablasını bekler. Ablası mutlu ve huzurlu bir şekilde arabasıyla çocuğu almak için durağa yaklaşmaktadır. Ve çocuk orada hediyesini açar...

Tüm hayattan daha fazlasını anlatan bir kısa film. Bir kız balkonda durmaktadır. Şöyle der: »Hayallerde zaman olmadığı için insanlar hayallerini sevmektedirler.« Yine aynı balkonda, hafızasındaki resimler arasında kayan bir kadın ve onun annesi durmaktadır. Fakat aslında üçü farklı insanlar değildir. Ve balkon kapısı mutlaka açık kalmalıdır!